Connect with us

STORIES

Είσαι ονειροπόλος ή ρεαλιστής; Πως αυτό επηρεάζει την έξοδο από τη ζώνη άνεσής σου;

Kyriakos Tofi

Published

on

Όταν αναφέρεσαι στην προσπάθεια κατάκτησης των στόχων σου, τότε ένας διαχωρισμός ο οποίος μπορεί να ισχύσει για το χαρακτήρα και το μονοπάτι το οποίο επιλέγεις, είναι αυτός μεταξύ του ονειροπόλου και του ρεαλιστή.

Ο ρεαλιστής επιστρατεύει πάντα τη λογική, ζυγίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά σε κάθε απόφαση την οποίαν καλείται να πάρει. Αυτή μπορεί να είναι η προσέγγιση μιας γυναίκας σε ένα δημόσιο χώρο, η μετακόμιση σε ένα νέο χώρο διαμονής, η αλλαγή επαγγελματικής στέγης, η αγορά ενός αυτοκινήτου και η επιλογή προορισμού για διακοπές.

Έχει μεγάλη προσήλωση στον κάθε στόχο τον οποίον θέτει, γεγονός το οποίο ίσως του στερεί περιθώρια ευελιξίας ή τον καθιστά διστακτικό σε μιαν ευκαιρία που παρουσιάζεται έξω από τα σχέδιά του. Αναγνωρίζουν ότι η επίτευξη ενός στόχου δεν απαιτεί απλά σχεδιασμό, αλλά επιπλέον διασυνδέσεις γι’ αυτό και είναι συνεχώς σε εγρήγορση, αλλά και ένταση, μιας και νιώθει ότι η ζωή είναι μια προσπάθεια επιβίωσης.

Όλο αυτό το σκεπτικό οδηγεί στη λήψη «ασφαλών» αποφάσεων και παραμονή στη ζώνη άνεσής του, μιας και εκεί αισθάνονται ασφαλής.

Ο ονειροπόλος είναι πολύ απλά… ονειροπόλος, δηλαδή έχει υψηλές προσδοκίες, είναι διατεθειμένος να πάρει ρίσκο ανά πάσα στιγμή, ενεργώντας συχνά παρορμητικά. Ακολουθώντας το ένστικο και την καρδιά του, χαρακτηρίζεται από ευελιξία και δεν κάνει δεύτερες σκέψεις ως προς το να αλλάξουν ρότα εάν κάτι δεν τους εκφράζει ή κάτι δεν πάει όπως το ανέμενε.

Η έμπνευσή του δεν πηγάζει από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά ζει και γιγαντώνεται μέσα του, ενισχύοντας την κρίση του, γεγονός που τον οδηγεί στο να ακούει μεν διαφορετικές απόψεις, αλλά να λαμβάνει δε απόφαση σύμφωνα με τα πιστεύω του. Δεν επιτρέπει στον φόβο να τον «καταπιεί», αλλά αντιθέτως έχει την αυτοπεποίθηση να τον αντικρίζει κατάματα και να τον αντιμετωπίζει πρόσωπο με πρόσωπο, θεωρώντας τον περισσότερο ως πρόκληση.

Συμπερασματικά ο ονειροπόλος δεν φοβάται να βαδίσει έξω από τη ζώνη άνεσης του, διότι πολύ απλά γι’ αυτόν δεν υπάρχει, από τη στιγμή που επιλέγει συνειδητά να δοκιμάζει τις δυνάμεις του και να «προκαλεί» τα πρότυπα.

Τελικά, ποιος είναι καλύτερος από τον άλλον;

Η «μάχη» μεταξύ ενός ρεαλιστή και ενός ονειροπόλου θυμίζει την αντίστοιχη του μαύρου και του άσπρου, εκεί όπου δεν υφίσταται (απαραίτητα) νικητής και χαμένος από τη στιγμή που υπάρχει και η επιλογή του γκρίζου.

Η επιλογή του να βαδίσεις έξω από τη ζώνη άνεσης σου ως ονειροπόλος, δεν είναι κάτι άγνωστο, ανεξάρτητα από το δίλημμα το οποίο έχεις να αντιμετωπίσεις, είτε αυτό έχει να κάνει το με το τι θα επιλέξεις για δείπνο, είτε αυτό έχει να κάνει με την επιλογή συντήρησης μιας τοξικής σχέσης ή εξόδου από αυτήν. Όποια κι αν είναι η απόφαση, την αγκαλιάζεις διότι προτιμάς αυτό το μονοπάτι σε σχέση με το αντίστοιχο του «τι θα γινόταν αν».

Ακόμα όμως κι αν επιλέγεις μεθοδικότητα και προσοχή, η στρατηγική αυτή δεν σημαίνει την τοποθέτηση φραγμού στα όρια της ζώνης άνεσης σου. Η υιοθέτηση βιαστικών και τολμηρών αποφάσεων δεν είναι τρόπος για να αποδείξεις στον εαυτό σου ή σε οποιονδήποτε άλλο ότι δεν διακατέχεσαι από φόβο, αλλά αντιθέτως η πίστη στην τακτική σου είναι αυτή η οποία θα ομαλοποιήσει τη μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο, αποφεύγοντας μιαν ανώμαλη προσγείωση.

Comments

STORIES

Instagram: I�I� stories I�I�I?I�I�I?I�I?I?I�I? I�I?I?I?I� I?I�I? I?I�I�I� I�I�I? 24 IZI?I�I�

Kyriakos Tofi

Published

on

I?I�I�I� I�I?I?I?I?I�I?I�I� I?I�I�I? I�I�I?I�I�I�I�I?I�I?I� I�I�I�I?I?I?I?I� I?I� I?I�I?I� I�I�I? I�I?I?I?I?I� I?I�I? I�I? I?I?I?I�I�I?, I�I?I�I?I?I?I?I�I?I�I? I?I? I?I�I?I�I�I�I�I?I�I�I� I�I?I� Instagram. I?I?I� I�I�I? I�I?I� I?I�I?I?I?I�I?I?I?I�I� I�I�I� I�I�I�I?I?I?I?I�I�, I�I�I? I?I�I?I?I�I? I�I?I�I�I?I�I�I?I� I?I�I? I�I? Facebook, I�I?I?I�I? I�I� stories I�I� I?I�I?I?I� I�I�I?I�I�I�I?I?I? I�I?I�I� I�I?I� I?I?I?I�I?I?I? I?I?I?I�I�I? I�I?I�I� I?I?I� I�I�I?I�I?I�I?I� I�I?I?I?I?I� I?I?I� I�I?I?I� I?I�I�I�I�I?I?I�I�I�I�I�, I�I� I?I�I?I?I� I?I?I�I� I�I�I?I�I? I?I?I?I?I? I�I?I?I?I? I�I�I�I�.

I� I�I?I�I�I�I�I?I?I�I?I?… I�I?I�I�I? I?I?I�I� I?I�I? I�I? I?I�I? I?I�I?I?I�I�I?I? I�I?I� I�I?I?I?I�I?I?I�I�I�I? I?I�I? Instagram, I�I?I?I�I? I� I?I�I?I�I�I?I�I�I�I� I�I�I?I?I�I?I�I�I?I�I� I�I?I�I� I?I�I? I�I�I?I�I? I�I?I� I?I?I�I?I�I�I?I�I�I?I� I�I�I? 24 I�I?IZI?.

I�I� stories I�I?I� I?I� I�I?I?I?I?I�I?I�I?I� I?I�I? I�I?I�I�I?I? (archive) I?I?I� I?I� I�I?I?I�I? I?I?I�I�I� I?I?I?I? I�I�I? I�I?I�I?I� I?I�I? I?I�I?I?I�I?I� I?I� I�I� I�I�I?I?I�I?I�I?I?I�I?I� I�I�I�IZI?I�I�I� I?I�I? I?I?I�I?I�I? I?I�I? I�I�I?I� I?I�I?I?I� I?I�I?I?I� I�I�I� I?I?I?I?I�I�, I�I? I?I�I?I?I? I�I�I?I�I�I�I�I?I�I�I? I�I�I? I�I?I�I?I� I?I�I?I�I�I�I� I�I�I�I�I?I�I�.

Continue Reading

STORIES

4 μαθήματα ζωής που πήρα πηδώντας από ένα αεροπλάνο

Druid

Published

on

By

«Πήδα και θα μάθεις να χρησιμοποιείς τα φτερά σου καθώς πέφτεις»
– Ray Bradbury, συγγραφές της νουβέλας «Fahrenheit 451»

Το να κάθομαι σε ένα απόλυτα ασφαλές αεροπλάνο στα 20.000 πόδια και ξαφνικά να ανοίγει η πόρτα και να βλέπω τους γύρω μου να πετάγονται έξω ένας-ένας, είναι από τις πιο σουρεαλιστικές εικόνες και συνάμα τρομακτικές εμπειρίες που έχω βιώσει.

Είναι μια καταπληκτική εμπειρία όμως που μπορεί να διδάξει πολλά μέσα σε εκείνα τα πέντε (μόλις) λεπτά που διαρκεί η διαδικασία αυτή. Όταν λοιπόν ο στόχος του να πηδήξω από αεροπλάνο έγινε πραγματικότητα και κάθισα σε ένα cafe στο Port Douglas της Αυστραλίας, με ένα χαμόγελο στα χείλη, αναλογίστηκα για λίγο τι έμαθα εκείνη την μέρα.

1. O φόβος είναι κατασκεύασμα του μυαλού

Φράσεις όπως «νίκα τον φόβο σου» είναι εύκολο να λεχθούν όταν πατάς γερά στη γη αλλά έχουν μια εντελώς διαφορετική ερμηνεία και αποδοχή όταν βρίσκεσαι σε ένα αεροπλάνο με ένα αλεξίπτωτο στην πλάτη. Κι όμως εκείνο το ανακάτεμα στο στομάχι κατά τη διάρκεια της επιβίβασης και οι εικόνες και σκέψεις που περνούσαν από το μυαλού μου κατά τη διάρκεια της αναμονής με έκαναν να διερωτώμαι «τι στο καλό κάνω εδώ πέρα». Παρόλ’ αυτά μετά που βίωσα μιαν καταπληκτική εμπειρία την οποίαν απόλαυσα δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο, αναρωτιέμαι αν ο φόβος μου ήταν η θέα του κενού, το να μην ανοίξει το αλεξίπτωτο ή το να αιωρούμαι σε απόσταση από τη γη χωρίς κάποιο στήριγμα. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά ήταν παιχνίδια του μυαλού και όπως σε κάθε νέα εμπειρία, ο φόβος δεν είναι παρά ένα τοίχος προστασίας του μυαλού από το άγνωστο.

2. Δεν μπορείς να προδικάζεις τι θα συμβεί εκτός κι αν το βιώσεις πραγματικά

Όταν πήρα την απόφαση να κάνω το άλμα από το αεροπλάνο, παρακολούθησα στο Youtube και διάβασα κριτικές και εμπειρίες ατόμων που είχαν κάνει αυτό το εγχείρημα. Αν και το ερώτημα «τι θα γίνει εάν δεν ανοίξει το αλεξίπτωτο;» γρήγορα διαγράφηκε από τη μνήμη μου, πολλοί ήταν αυτοί που ορκίζονταν ότι η καρδιά και το στομάχι τους σε κάποια στιγμή αντάλλαξαν θέσεις! Η δική μου εμπειρία ήταν διαφορετική και δεν έμοιαζε με καμία από αυτές που μελέτησα, πολύ απλά επειδή κάθε άνθρωπος προσεγγίζει μια κατάσταση με τη δική του οπτική γωνία. Η αίσθηση του να νιώθω το σώμα μου να παραδίνεται στη βαρύτητα (αλλά και στον θεότρελο συνοδό μου) ήταν κάτι ανάλαφρο και κάτι συναρπαστικό.

3. Οι φόβοι επιστρέφουν αλλά σε βρίσκουν δυνατότερο

Όταν φέρνω στο μυαλό μου την εμπειρία αυτή, συχνά ρωτώ τον ίδιο μου τον εαυτό, πως βρήκα το κουράγιο να την πραγματοποιήσω. Σωματικά και ψυχικά παραμένω ο ίδιος άνθρωπος πριν και μετά το άλμα, ωστόσο την εμπειρία αυτή την κρατώ σαν παράσημο και την χρησιμοποιώ εκεί και όπου χρειάζεται. Η αλήθεια είναι ότι δεν έγινα ούτε νιώθω υπερήρωας επειδή ένιωσα την εμπειρία του πως είναι να πετάς αλλά αντιμετωπίζω με περισσότερο θάρρος τις μικρές προκλήσεις της καθημερινότητας όπως το να κάνω εκείνο το υποχρεωτικό τηλεφώνημα ή να πάρω την πρωτοβουλία να ξεκινήσω διάλογο για να κάνω μια νέα γνωριμία.

4. Δείχνοντας κουράγιο η ζωή σε επιβραβεύει

Σιχαίνομαι τον φόβο! Συχνά το μόνο που κάνει είναι να σε αποτρέπει να ζήσεις εμπειρίες και συχνά αυτές είναι και οι πιο όμορφες που μπορείς να ζήσεις. Αν όμως άφηνα τον φόβο να νικήσει εκείνη την μέρα για παράδειγμα, τότε δεν θα είχα ζήσει αυτή την καταπληκτική εμπειρία και θα έμενα με την απορία. Χρειάστηκε βέβαια τρελό κουράγιο εκείνη την μέρα αλλά πραγματικά η επιβράβευση στο τέλος άξιζε και πραγματικά το χάρηκα που υπερνίκησα τον φόβο της στιγμής. Είμαι της σχολής του «ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό» και πραγματικά το πιστεύω αυτό το ρητό, αφού οποιαδήποτε εμπειρία σε κάνει πιο ανθεκτικό, πιο σοφό και σου αφήνει ως σουβενίρ, αναμνήσεις. Όταν λοιπόν πάει ο φόβος να επικρατήσει της αδρεναλίνης της στιγμής, πάρε μισό λεπτό, ηρέμησε και απλά κάντε το, ότι κι αν είναι αυτό που σας φοβίζει.

Μοιράσου κι εσύ λοιπόν μαζί μας τις εμπειρίες που σου άλλαξαν την ζωή και σε έκαναν αυτό που είσαι σήμερα.

Continue Reading

Midnight Stories

Παλιάτσοι, διαμελισμοί και μπάνια με ACID

Αν νομίζεις πως έχεις άκουσει τα πάντα για τρελούς serial killers…

Amir Djema

Published

on

Think again.

Θυμάστε όλες αυτές τις ταινίες τρόμου, με serial killers κλπ που βλέπαμε μικροί, και μας πήγαινε το σκατό στην κάλτσα; Μάλλον δεν θα γνωρίζατε ότι στις περισσότερες από αυτές (εντάξει εκτός από τον Jason X που θέριζε τα πάντα στο διάστημα – άντε και μερικές άλλες) είναι βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα. Μπήκαμε στον κόπο να μαζέψουμε ότι χειρότερο σε θέμα σκατού έβγαλε αυτός ο πλανήτης, και σας παρουσιάζουμε την ιστορία τους. Ελπίζουμε να έχετε γερό στομάχι, γιατί ΟΛΑ όσα θα διαβάσετε σ’αυτό το άρθρο είναι πέρα για πέρα αληθινά.

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη σειρά για τον τρόπο με τον οποίο σας αφηγούμαστε την ιστορία αυτών των serial killer, αλλά θα προσπαθήσουμε να σας αφήσουμε τα πιο extreme για το τέλος.

John Wayne Gacy


Γεννημένος τον Μάρτιο του 1942, ο John Wayne είναι ένας από τους λόγους που δεν έχω καμία απολύτως εμπιστοσύνη στους παλιάτσους. Ξεκινώντας τον Αύγουστο του 1967, o John κακοποίησε σεξουαλικά ένα 15χρονο αγόρι. Στους ακόλουθους μήνες, συνέχισε να κακοποιεί σεξουαλικά και άλλα αγόρια, λέγοντάς τους πως είχε αναλάβει να πραγματοποιήσει κάποια “ομοφυλοφιλικά πειράματα” για επιστημονικούς λόγους πληρώνοντας τα κιόλας 50 δολάρια. Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο, μετά την πρώτη σεξουαλική κακοποίηση, ο Donald (το 15χρονο αγόρι) εκμυστηρεύτηκε στον πατέρα του το τι είχε γίνει, ο οποίος αμέσως προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία.

Και τι έκανε ο τύπος; Αρνήθηκε τα πάντα φυσικά, και όχι μόνο αυτό, αλλά ζήτησε να κάνει και τεστ πολυγράφου, καθώς «θεωρούσε» ότι ο πατέρας του Donald είχε πολιτικά κίνητρα εναντίων του, αφού είχε έρθει σε αντίθεση με την υποψηφιότητα του John για την προεδρία του Iowa Jaycees (NGO που προωθεί την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών από την νεολαία της κοινότητας μέσω διαφόρων έργων). Ο πολυγράφος βεβαίως απέτυχε, αφού ο John ένιωθε «αγχωμένος» κατά την διάρκεια του τεστ. Θυμωμένος λοιπόν καθώς ήταν, έβαλε έναν υπάλληλό του να πλακώσει στο ξύλο τον Donald έτσι ώστε να μην καταθέσει εναντίων του. Το σχέδιο του, παρόλο που εν μέρη είχε ολοκληρωθεί, απέτυχε, καθώς ο Donald κατάφερε να ξεφύγει από τον ξυλοδαρμό, και έτσι ο John, κατέληξε μετά από την δίκη του να καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλακή.

Τέλος καλό όλα καλά; NOPE!

Αφού έκτισε μόλις 18 μήνες από την ποινή του, αποφυλακίστηκε με αναστολή λόγο της εξαίσιας συμπεριφοράς του, και επιστρέφοντας πίσω στην κοινωνία, ανέλαβε μα ψυχαγωγεί τον κόσμο σε διάφορες συγκεντρώσεις, παρελάσεις, και παιδικά πάρτι ως ο Pogo The Clown.

Έξι χρόνια έμεινε ελεύθερος μετά την πρώτη του ποινή, και μέσα σ’ αυτά τα έξι χρόνια, βασάνισε, βίασε, και σκότωσε 33 άτομα, τα όποια έκρυβε κάτω από το σπίτι του, και όταν του τελείωσε ο χώρος, πετούσε τα πτώματα σε ένα κοντινό ποτάμι. Φυλακίστηκε το 1978, και το 1994 εκτελέστηκε με θανατηφόρα ένεση.

Η ατάκα του; «Δεν θα έπρεπε ποτέ μου να είχα καταδικαστεί για κάτι περισσότερο σοβαρό από το ότι είχα ένα κοιμητήριο χωρίς άδεια λειτουργίας»

 

Ed Gein – The Mad Butcher

 

Παρόλο που ομολόγησε μόνο για 2 δολοφονίες, και αυτός ο αριθμός δεν τον βάζει μέσα στην κατηγορία των serial killers, ο συγκεκριμένος είναι ο λόγος της ύπαρξης ταινιών όπως Psycho, The Texas Chainsaw Massacre, αλλά και The silence of the Lambs.

 

 

Ο Ed ζούσε μαζί με την μητέρα και τον αδερφό του στο Wisconsin, όπου και μετά το θάνατο του αδερφού του, η αστυνομία τον θεωρούσε ύποπτο αλλά δεν μπορούσε να το αποδείξει. Μετά και τον θάνατο της μητέρας του, ο Gein ξεκίνησε να πηγαίνει τα βράδια σε κοιμητήρια, να βγάζει από τους τάφους τους γυναίκες μέσης ηλικίας που του θύμιζαν την μητέρα του, και ξεκίνησε να «ράβει» ένα γυναικείο σώμα από τα κομμάτια τους. Αφού δεν μπορούσε να επιτελέσει το μακάβριο έργο του μ’ αυτόν τον τρόπο, σκότωσε δύο ντόπιες γυναίκες, και όταν η αστυνομία ήρθε στο σπίτι του για έρευνες, πέρα από γυναίκες, ανακάλυψαν παντού μέσα στο σπίτι τεμαχισμένα ανθρώπινα κομμάτια. Κρανία είχαν μετατραπεί σε κούπες για φαγητό, μάσκες από ανθρώπινο δέρμα, κεφάλια μέσα σε σακούλια αλλά και όργανα μέσα στο ψυγείο ήταν η εικόνα που αντίκρισαν έντρομοι οι αστυνομικοί μέσα στο σπίτι του.

 

Ο Gein συνελήφθη το 1957, και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του μέσα σε ψυχιατρική κλινική καθώς κρίθηκε ψυχικά ασταθής. Πέθανε το 1984 σε ηλικία 77 ετών από ανακοπή καρδίας, και αφού έπασχε από καρκίνο.

 

Aileen Wuornos – The Monster

 

 

Γεννημένη το 1956, η Aileen είναι από τις λίγες διάσημες περιπτώσεις γυναικών serial killer. Καταδικάστηκε σε θάνατο 6 φορές, για τον φόνο 7 ανδρών που πυροβόλησε εξ επαφής. Στην απολογία της είχε πει ότι όλες οι δολοφονίες της, ήταν κατά την διάρκεια αυτοάμυνας, απέναντι σε άντρες που την βίασαν ή προσπάθησαν να την βιάσουν όταν δούλευε ως πόρνη.

 

Η παιδική της ηλικία , μέχρι και τον πρώτο της φόνο μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη στην ταινία του 2003 Monster.

 

John George Haigh – The Acid Bath Murderer

 

Άγγλος δολοφόνος της δεκαετίας του 1940, ο οποίος καταδικάστηκε για την δολοφονία έξι ατόμων (παρόλο που δήλωσε πως σκότωσε 9). Ο στόχος του ήταν πλούσιοι και ευκατάστατοι άνθρωποι, τους οποίους ξεγελούσε ότι ήταν ένας πετυχημένος επιχειρηματίας. Οδηγούσε τα θύματά του σε μία αποθήκη, όπου τα πυροβολούσε και τα σκότωνε. Μετά τους έριχνε σε μία μπανιέρα με acid, όπου το σώμα εξαφανιζόταν, και μετά πλαστογραφούσε χαρτιά με τα οποία πωλούσε όλη την περιουσία των θυμάτων του για δικό του όφελος.

 

Παρόλο που δεν υπήρχαν πτώματα που να μπορούσε να συνδέσει το John με τις δολοφονίες, άλλα στοιχεία οδήγησαν στην σύλληψή και καταδίκη του. Καταδικάστηκε σε θάνατο, και τον κρέμασαν το 1959.

 

Andrei Chikatilo – The Rostov Ripper

 

Ένας από τους πιο γνωστούς δολοφόνους της δεκαετίας του 80 και 90, ο Αndrei σκότωσε 56 άτομα, και καταδικάστηκε σε θάνατο το 1994. Γεννημένος το 1936 στην Ουκρανία, και μετά από αρκετά δύσκολα παιδικά χρόνια, κυρίως λόγο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετακόμισε στο Rostov το 1965 όπου και τελείωσε τις σπουδές του στην Ρωσική Φιλολογία. Τον Μάη του 1973 έδειξε τα πρώτα σημάδια της ψυχασθένειάς του, καθώς επιτέθηκε σεξουαλικά σε μία 15χρονη μαθήτρια του, και καθώς εκείνη προσπαθούσε να του ξεφύγει, εκσπερμάτωσε χωρίς καν να έρθει σε επαφή μαζί της.

 

Τον Σεπτέμβριο του 1978 πραγματοποίησε τον πρώτο του καταγεγραμμένο φόνο, όταν σκότωσε την 9χρονη Yelena Zakotonva. Αποπειράθηκε να βιάσει το κοριτσάκι, και όταν δεν τα κατάφερε την σκότωσε πνίγοντάς την και μαχαιρώνοντας την 3 φορές στο στήθος. Καθώς την μαχαίρωνε, διεγειρόταν σεξουαλικά, σύμφωνα και με την μετέπειτα κατάθεσή του, πράγμα που τον οδήγησε και στις μετέπειτα δολοφονίες και βιασμούς του.

Συνελήφθη 20 Νοεμβρίου το 1990, μετά από 22 ολόκληρα χρόνια. Τον Οκτώβριο του 1992 εκτελέστηκε με μία σφαίρα πίσω από το δεξί του αυτί.

 

Pedro Alonso Lopez

 

Ότι πιο σιχαμερό περπάτησε σ’ αυτόν τον πλανήτη. Ο Pedro γεννήθηκε το 1948 στην Κολομβία. Δολοφόνος παιδιών και βιαστής, που στόχευε κυρίως κορίτσια ηλικίας 8 με 12. Συνελήφθη το 1980, και καταδικάστηκε το 1983 για την δολοφονία 3 κοριτσιών. Κατά την διάρκεια όμως της δίκες, οδήγησε την αστυνομία σε ομαδικό τάφο όπου υπήρχαν 53 κορίτσια θαμμένα, και ομολόγησε συνολικά για τον φόνο 300+ κοριτσιών.

Παρόλο που είναι ένας από τους πιο περιβόητους κατά συρροή δολοφόνους του 20ου αιώνα, απελευθερώθηκε το 1998 μετά από μόλις 14 χρόνια στην φυλακή. Μετά από μία εγγύηση 50 δολαρίων αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, και αργότερα εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Το 2002 η Interpol ενημέρωσε τις Κολομβιανές αρχές για ένα νέο φόνο, με στοιχεία που παραπέμπουν στον Pedro.

Μέχρι σήμερα, κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκεται

Continue Reading

Social Media

The Latest

ENTERTAINMENT12 hours ago

Westworld III: Από την άγρια Δύση σε μια φουτουριστική πόλη (trailer)

Το τέλος της δημοφιλούς σειράς Game of Thrones στερεί από το δίκτυο HBO ένα δυνατό χαρτί ωστόσο αυτό δεν σημαίνει...

LIFESTYLE4 days ago

3 απλές ασκήσεις του μυαλού για βελτίωση της μνήμης σου

Σύμφωνα με μελέτη του περιοδικού Neurology του 2015, ενήλικες οι οποίοι ασχολούνται με άσκηση όπως το τροχάδην και η ποδηλασία,...

ENTERTAINMENT6 days ago

Game of Thrones: Χιλιάδες υπογραφές για remake της όγδοης σεζόν

Σχεδόν μισό εκατομμύριο θεατές της δημοφιλέστατης σειράς Game of Thrones του τηλεοπτικού δικτύου HBO, κατέφυγαν σε μιαν online δήλωση με...

ENTERTAINMENT1 week ago

Avengers Endgame: Μια από τις πέντε ταινίες οι οποίες ξεπέρασαν σε εισπράξεις τα 2 δις

Μέσα σε μόλις έντεκα ημέρες μετά την ημερομηνία κυκλοφορίας της, η ταινία Avengers: Endgame κατάφερε να συγκεντρώσει δύο δισεκατομμύρια δολάρια...

ENTERTAINMENT2 weeks ago

National Geographic: Οι πέντε κορυφαίες φωτογραφίες στο διαγωνισμό #natgeo100contest

Το φράγμα των 100 εκατομμυρίων followers στο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο Instagram έσπασε ο λογαριασμός του National Geographic, στις αναρτήσεις του...

ENTERTAINMENT2 weeks ago

Jared Middleton: Παιχνίδια γιγαντώνονται με τον φωτογραφικό φακό

Σαράντα περίπου χιλιάδες followers αριθμεί ο λογαριασμός του Jared Middleton στο Instagram, εκεί όπου ο Αμερικανός Youtuber ξεδιπλώνει το ταλέντο...

ENTERTAINMENT3 weeks ago

Sonic the Hedgehog: Αντιδράσεις για το trailer του πασίγνωστου σκαντζόχοιρου

Η Paramount Pictures δημοσιοποίησε το πρώτο trailer της ταινίας Sonic the Hedgehog στην οποίαν θα πρωταγωνιστήσει ο Jim Carrey, ο...

LIFESTYLE3 weeks ago

Πόσο χρόνος απαιτείται για να εγκαταλείψεις μιαν κακή συνήθεια

Η προσπάθεια απαλλαγής από μια συνήθεια είτε λόγω του ότι είναι ανθυγιεινή, είτε λόγω του ότι δεν είναι συμβατή με...

ΤOP ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

X