Connect with us

STORIES

Instagram: Τα stories ζωντανεύουν ακόμα και μετά από 24 ώρες

Kyriakos Tofi

Published

on

Νέες προσθήκες στην επιτυχημένη εφαρμογή με βάση την εικόνα και το βίντεο, ανακοίνωσαν οι συντελεστές του Instagram. Μια από τις καινοτομίες της εφαρμογής, την οποίαν ασπάστηκε και το Facebook, είναι τα stories τα οποία αποτελούν είτε ένα σύντομο βίντεο είτε μια παγωμένη εικόνα για λίγα δευτερόλεπτα, τα οποία όμως έχουν μικρό χρόνο ζωής.

Ή τουλάχιστον… είχαν μιας και το νέο στοιχείο που προστίθεται στο Instagram, είναι η δυνατότητα αποθήκευσής τους και πέραν του διαστήματος των 24 ωρών.

Τα stories που θα προσθέσεις στο αρχείο (archive) σου θα είναι ορατά μόνο από εσένα και μπορείς να τα αποθηκεύσεις πατώντας στο κουμπί στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης, το οποίο αποτελείται από τρεις κάθετες τελείες.

STORIES

4 μαθήματα ζωής που πήρα πηδώντας από ένα αεροπλάνο

Druid

Published

on

By

«Πήδα και θα μάθεις να χρησιμοποιείς τα φτερά σου καθώς πέφτεις»
– Ray Bradbury, συγγραφές της νουβέλας «Fahrenheit 451»

Το να κάθομαι σε ένα απόλυτα ασφαλές αεροπλάνο στα 20.000 πόδια και ξαφνικά να ανοίγει η πόρτα και να βλέπω τους γύρω μου να πετάγονται έξω ένας-ένας, είναι από τις πιο σουρεαλιστικές εικόνες και συνάμα τρομακτικές εμπειρίες που έχω βιώσει.

Είναι μια καταπληκτική εμπειρία όμως που μπορεί να διδάξει πολλά μέσα σε εκείνα τα πέντε (μόλις) λεπτά που διαρκεί η διαδικασία αυτή. Όταν λοιπόν ο στόχος του να πηδήξω από αεροπλάνο έγινε πραγματικότητα και κάθισα σε ένα cafe στο Port Douglas της Αυστραλίας, με ένα χαμόγελο στα χείλη, αναλογίστηκα για λίγο τι έμαθα εκείνη την μέρα.

1. O φόβος είναι κατασκεύασμα του μυαλού

Φράσεις όπως «νίκα τον φόβο σου» είναι εύκολο να λεχθούν όταν πατάς γερά στη γη αλλά έχουν μια εντελώς διαφορετική ερμηνεία και αποδοχή όταν βρίσκεσαι σε ένα αεροπλάνο με ένα αλεξίπτωτο στην πλάτη. Κι όμως εκείνο το ανακάτεμα στο στομάχι κατά τη διάρκεια της επιβίβασης και οι εικόνες και σκέψεις που περνούσαν από το μυαλού μου κατά τη διάρκεια της αναμονής με έκαναν να διερωτώμαι «τι στο καλό κάνω εδώ πέρα». Παρόλ’ αυτά μετά που βίωσα μιαν καταπληκτική εμπειρία την οποίαν απόλαυσα δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο, αναρωτιέμαι αν ο φόβος μου ήταν η θέα του κενού, το να μην ανοίξει το αλεξίπτωτο ή το να αιωρούμαι σε απόσταση από τη γη χωρίς κάποιο στήριγμα. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά ήταν παιχνίδια του μυαλού και όπως σε κάθε νέα εμπειρία, ο φόβος δεν είναι παρά ένα τοίχος προστασίας του μυαλού από το άγνωστο.

2. Δεν μπορείς να προδικάζεις τι θα συμβεί εκτός κι αν το βιώσεις πραγματικά

Όταν πήρα την απόφαση να κάνω το άλμα από το αεροπλάνο, παρακολούθησα στο Youtube και διάβασα κριτικές και εμπειρίες ατόμων που είχαν κάνει αυτό το εγχείρημα. Αν και το ερώτημα «τι θα γίνει εάν δεν ανοίξει το αλεξίπτωτο;» γρήγορα διαγράφηκε από τη μνήμη μου, πολλοί ήταν αυτοί που ορκίζονταν ότι η καρδιά και το στομάχι τους σε κάποια στιγμή αντάλλαξαν θέσεις! Η δική μου εμπειρία ήταν διαφορετική και δεν έμοιαζε με καμία από αυτές που μελέτησα, πολύ απλά επειδή κάθε άνθρωπος προσεγγίζει μια κατάσταση με τη δική του οπτική γωνία. Η αίσθηση του να νιώθω το σώμα μου να παραδίνεται στη βαρύτητα (αλλά και στον θεότρελο συνοδό μου) ήταν κάτι ανάλαφρο και κάτι συναρπαστικό.

3. Οι φόβοι επιστρέφουν αλλά σε βρίσκουν δυνατότερο

Όταν φέρνω στο μυαλό μου την εμπειρία αυτή, συχνά ρωτώ τον ίδιο μου τον εαυτό, πως βρήκα το κουράγιο να την πραγματοποιήσω. Σωματικά και ψυχικά παραμένω ο ίδιος άνθρωπος πριν και μετά το άλμα, ωστόσο την εμπειρία αυτή την κρατώ σαν παράσημο και την χρησιμοποιώ εκεί και όπου χρειάζεται. Η αλήθεια είναι ότι δεν έγινα ούτε νιώθω υπερήρωας επειδή ένιωσα την εμπειρία του πως είναι να πετάς αλλά αντιμετωπίζω με περισσότερο θάρρος τις μικρές προκλήσεις της καθημερινότητας όπως το να κάνω εκείνο το υποχρεωτικό τηλεφώνημα ή να πάρω την πρωτοβουλία να ξεκινήσω διάλογο για να κάνω μια νέα γνωριμία.

4. Δείχνοντας κουράγιο η ζωή σε επιβραβεύει

Σιχαίνομαι τον φόβο! Συχνά το μόνο που κάνει είναι να σε αποτρέπει να ζήσεις εμπειρίες και συχνά αυτές είναι και οι πιο όμορφες που μπορείς να ζήσεις. Αν όμως άφηνα τον φόβο να νικήσει εκείνη την μέρα για παράδειγμα, τότε δεν θα είχα ζήσει αυτή την καταπληκτική εμπειρία και θα έμενα με την απορία. Χρειάστηκε βέβαια τρελό κουράγιο εκείνη την μέρα αλλά πραγματικά η επιβράβευση στο τέλος άξιζε και πραγματικά το χάρηκα που υπερνίκησα τον φόβο της στιγμής. Είμαι της σχολής του «ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό» και πραγματικά το πιστεύω αυτό το ρητό, αφού οποιαδήποτε εμπειρία σε κάνει πιο ανθεκτικό, πιο σοφό και σου αφήνει ως σουβενίρ, αναμνήσεις. Όταν λοιπόν πάει ο φόβος να επικρατήσει της αδρεναλίνης της στιγμής, πάρε μισό λεπτό, ηρέμησε και απλά κάντε το, ότι κι αν είναι αυτό που σας φοβίζει.

Μοιράσου κι εσύ λοιπόν μαζί μας τις εμπειρίες που σου άλλαξαν την ζωή και σε έκαναν αυτό που είσαι σήμερα.

Continue Reading

Midnight Stories

Παλιάτσοι, διαμελισμοί και μπάνια με ACID

Αν νομίζεις πως έχεις άκουσει τα πάντα για τρελούς serial killers…

Amir Djema

Published

on

Think again.

Θυμάστε όλες αυτές τις ταινίες τρόμου, με serial killers κλπ που βλέπαμε μικροί, και μας πήγαινε το σκατό στην κάλτσα; Μάλλον δεν θα γνωρίζατε ότι στις περισσότερες από αυτές (εντάξει εκτός από τον Jason X που θέριζε τα πάντα στο διάστημα – άντε και μερικές άλλες) είναι βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα. Μπήκαμε στον κόπο να μαζέψουμε ότι χειρότερο σε θέμα σκατού έβγαλε αυτός ο πλανήτης, και σας παρουσιάζουμε την ιστορία τους. Ελπίζουμε να έχετε γερό στομάχι, γιατί ΟΛΑ όσα θα διαβάσετε σ’αυτό το άρθρο είναι πέρα για πέρα αληθινά.

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη σειρά για τον τρόπο με τον οποίο σας αφηγούμαστε την ιστορία αυτών των serial killer, αλλά θα προσπαθήσουμε να σας αφήσουμε τα πιο extreme για το τέλος.

John Wayne Gacy


Γεννημένος τον Μάρτιο του 1942, ο John Wayne είναι ένας από τους λόγους που δεν έχω καμία απολύτως εμπιστοσύνη στους παλιάτσους. Ξεκινώντας τον Αύγουστο του 1967, o John κακοποίησε σεξουαλικά ένα 15χρονο αγόρι. Στους ακόλουθους μήνες, συνέχισε να κακοποιεί σεξουαλικά και άλλα αγόρια, λέγοντάς τους πως είχε αναλάβει να πραγματοποιήσει κάποια “ομοφυλοφιλικά πειράματα” για επιστημονικούς λόγους πληρώνοντας τα κιόλας 50 δολάρια. Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο, μετά την πρώτη σεξουαλική κακοποίηση, ο Donald (το 15χρονο αγόρι) εκμυστηρεύτηκε στον πατέρα του το τι είχε γίνει, ο οποίος αμέσως προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία.

Και τι έκανε ο τύπος; Αρνήθηκε τα πάντα φυσικά, και όχι μόνο αυτό, αλλά ζήτησε να κάνει και τεστ πολυγράφου, καθώς «θεωρούσε» ότι ο πατέρας του Donald είχε πολιτικά κίνητρα εναντίων του, αφού είχε έρθει σε αντίθεση με την υποψηφιότητα του John για την προεδρία του Iowa Jaycees (NGO που προωθεί την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών από την νεολαία της κοινότητας μέσω διαφόρων έργων). Ο πολυγράφος βεβαίως απέτυχε, αφού ο John ένιωθε «αγχωμένος» κατά την διάρκεια του τεστ. Θυμωμένος λοιπόν καθώς ήταν, έβαλε έναν υπάλληλό του να πλακώσει στο ξύλο τον Donald έτσι ώστε να μην καταθέσει εναντίων του. Το σχέδιο του, παρόλο που εν μέρη είχε ολοκληρωθεί, απέτυχε, καθώς ο Donald κατάφερε να ξεφύγει από τον ξυλοδαρμό, και έτσι ο John, κατέληξε μετά από την δίκη του να καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλακή.

Τέλος καλό όλα καλά; NOPE!

Αφού έκτισε μόλις 18 μήνες από την ποινή του, αποφυλακίστηκε με αναστολή λόγο της εξαίσιας συμπεριφοράς του, και επιστρέφοντας πίσω στην κοινωνία, ανέλαβε μα ψυχαγωγεί τον κόσμο σε διάφορες συγκεντρώσεις, παρελάσεις, και παιδικά πάρτι ως ο Pogo The Clown.

Έξι χρόνια έμεινε ελεύθερος μετά την πρώτη του ποινή, και μέσα σ’ αυτά τα έξι χρόνια, βασάνισε, βίασε, και σκότωσε 33 άτομα, τα όποια έκρυβε κάτω από το σπίτι του, και όταν του τελείωσε ο χώρος, πετούσε τα πτώματα σε ένα κοντινό ποτάμι. Φυλακίστηκε το 1978, και το 1994 εκτελέστηκε με θανατηφόρα ένεση.

Η ατάκα του; «Δεν θα έπρεπε ποτέ μου να είχα καταδικαστεί για κάτι περισσότερο σοβαρό από το ότι είχα ένα κοιμητήριο χωρίς άδεια λειτουργίας»

 

Ed Gein – The Mad Butcher

 

Παρόλο που ομολόγησε μόνο για 2 δολοφονίες, και αυτός ο αριθμός δεν τον βάζει μέσα στην κατηγορία των serial killers, ο συγκεκριμένος είναι ο λόγος της ύπαρξης ταινιών όπως Psycho, The Texas Chainsaw Massacre, αλλά και The silence of the Lambs.

 

 

Ο Ed ζούσε μαζί με την μητέρα και τον αδερφό του στο Wisconsin, όπου και μετά το θάνατο του αδερφού του, η αστυνομία τον θεωρούσε ύποπτο αλλά δεν μπορούσε να το αποδείξει. Μετά και τον θάνατο της μητέρας του, ο Gein ξεκίνησε να πηγαίνει τα βράδια σε κοιμητήρια, να βγάζει από τους τάφους τους γυναίκες μέσης ηλικίας που του θύμιζαν την μητέρα του, και ξεκίνησε να «ράβει» ένα γυναικείο σώμα από τα κομμάτια τους. Αφού δεν μπορούσε να επιτελέσει το μακάβριο έργο του μ’ αυτόν τον τρόπο, σκότωσε δύο ντόπιες γυναίκες, και όταν η αστυνομία ήρθε στο σπίτι του για έρευνες, πέρα από γυναίκες, ανακάλυψαν παντού μέσα στο σπίτι τεμαχισμένα ανθρώπινα κομμάτια. Κρανία είχαν μετατραπεί σε κούπες για φαγητό, μάσκες από ανθρώπινο δέρμα, κεφάλια μέσα σε σακούλια αλλά και όργανα μέσα στο ψυγείο ήταν η εικόνα που αντίκρισαν έντρομοι οι αστυνομικοί μέσα στο σπίτι του.

 

Ο Gein συνελήφθη το 1957, και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του μέσα σε ψυχιατρική κλινική καθώς κρίθηκε ψυχικά ασταθής. Πέθανε το 1984 σε ηλικία 77 ετών από ανακοπή καρδίας, και αφού έπασχε από καρκίνο.

 

Aileen Wuornos – The Monster

 

 

Γεννημένη το 1956, η Aileen είναι από τις λίγες διάσημες περιπτώσεις γυναικών serial killer. Καταδικάστηκε σε θάνατο 6 φορές, για τον φόνο 7 ανδρών που πυροβόλησε εξ επαφής. Στην απολογία της είχε πει ότι όλες οι δολοφονίες της, ήταν κατά την διάρκεια αυτοάμυνας, απέναντι σε άντρες που την βίασαν ή προσπάθησαν να την βιάσουν όταν δούλευε ως πόρνη.

 

Η παιδική της ηλικία , μέχρι και τον πρώτο της φόνο μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη στην ταινία του 2003 Monster.

 

John George Haigh – The Acid Bath Murderer

 

Άγγλος δολοφόνος της δεκαετίας του 1940, ο οποίος καταδικάστηκε για την δολοφονία έξι ατόμων (παρόλο που δήλωσε πως σκότωσε 9). Ο στόχος του ήταν πλούσιοι και ευκατάστατοι άνθρωποι, τους οποίους ξεγελούσε ότι ήταν ένας πετυχημένος επιχειρηματίας. Οδηγούσε τα θύματά του σε μία αποθήκη, όπου τα πυροβολούσε και τα σκότωνε. Μετά τους έριχνε σε μία μπανιέρα με acid, όπου το σώμα εξαφανιζόταν, και μετά πλαστογραφούσε χαρτιά με τα οποία πωλούσε όλη την περιουσία των θυμάτων του για δικό του όφελος.

 

Παρόλο που δεν υπήρχαν πτώματα που να μπορούσε να συνδέσει το John με τις δολοφονίες, άλλα στοιχεία οδήγησαν στην σύλληψή και καταδίκη του. Καταδικάστηκε σε θάνατο, και τον κρέμασαν το 1959.

 

Andrei Chikatilo – The Rostov Ripper

 

Ένας από τους πιο γνωστούς δολοφόνους της δεκαετίας του 80 και 90, ο Αndrei σκότωσε 56 άτομα, και καταδικάστηκε σε θάνατο το 1994. Γεννημένος το 1936 στην Ουκρανία, και μετά από αρκετά δύσκολα παιδικά χρόνια, κυρίως λόγο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετακόμισε στο Rostov το 1965 όπου και τελείωσε τις σπουδές του στην Ρωσική Φιλολογία. Τον Μάη του 1973 έδειξε τα πρώτα σημάδια της ψυχασθένειάς του, καθώς επιτέθηκε σεξουαλικά σε μία 15χρονη μαθήτρια του, και καθώς εκείνη προσπαθούσε να του ξεφύγει, εκσπερμάτωσε χωρίς καν να έρθει σε επαφή μαζί της.

 

Τον Σεπτέμβριο του 1978 πραγματοποίησε τον πρώτο του καταγεγραμμένο φόνο, όταν σκότωσε την 9χρονη Yelena Zakotonva. Αποπειράθηκε να βιάσει το κοριτσάκι, και όταν δεν τα κατάφερε την σκότωσε πνίγοντάς την και μαχαιρώνοντας την 3 φορές στο στήθος. Καθώς την μαχαίρωνε, διεγειρόταν σεξουαλικά, σύμφωνα και με την μετέπειτα κατάθεσή του, πράγμα που τον οδήγησε και στις μετέπειτα δολοφονίες και βιασμούς του.

Συνελήφθη 20 Νοεμβρίου το 1990, μετά από 22 ολόκληρα χρόνια. Τον Οκτώβριο του 1992 εκτελέστηκε με μία σφαίρα πίσω από το δεξί του αυτί.

 

Pedro Alonso Lopez

 

Ότι πιο σιχαμερό περπάτησε σ’ αυτόν τον πλανήτη. Ο Pedro γεννήθηκε το 1948 στην Κολομβία. Δολοφόνος παιδιών και βιαστής, που στόχευε κυρίως κορίτσια ηλικίας 8 με 12. Συνελήφθη το 1980, και καταδικάστηκε το 1983 για την δολοφονία 3 κοριτσιών. Κατά την διάρκεια όμως της δίκες, οδήγησε την αστυνομία σε ομαδικό τάφο όπου υπήρχαν 53 κορίτσια θαμμένα, και ομολόγησε συνολικά για τον φόνο 300+ κοριτσιών.

Παρόλο που είναι ένας από τους πιο περιβόητους κατά συρροή δολοφόνους του 20ου αιώνα, απελευθερώθηκε το 1998 μετά από μόλις 14 χρόνια στην φυλακή. Μετά από μία εγγύηση 50 δολαρίων αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, και αργότερα εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Το 2002 η Interpol ενημέρωσε τις Κολομβιανές αρχές για ένα νέο φόνο, με στοιχεία που παραπέμπουν στον Pedro.

Μέχρι σήμερα, κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκεται

Continue Reading

Midnight Stories

UFO, vodka και Porcupine Tree

Εγκαινιάζουμε μία νέα στήλη στο Onemanshow, με θεματολογία από αληθινές ιστορίες που θα σε κάνουν να ανατριχιάσεις.
Τι το καλύτερο από το να είναι Τρίτη και 13, σχεδόν μεσάνυχτα, να αράζεις στο κρεβάτι ή στον καναπέ σου, και να διαβάζεις για τρελούς δολοφόνους, ή cult και ομάδες ψυχοπαθών, που όταν τα διαβάζεις λες “δεν υπάρχει περίπτωση να έχει γίνει κάτι τέτοιο”.
Και όμως.

Amir Djema

Published

on

Η κάθε μας ιστορία σ’ αυτήν την κατηγορία είναι αληθινή, και ω ναι, υπάρχουν όντως τόσο θεότρελοι άνθρωποι στον μικρό μας πλανήτη.

Αρχή λοιπόν κάνουμε με το αμερικάνικο UFO cult ( όπως είναι και τα πλείστα religious cults – αμερικάνικα ) Heaven’s Gate που δημιουργήθηκε το 1974 στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, από τον Marshal Applewhite και την Bonnie Nettles. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στο τρελοκομείο, στο οποίο η Bonnie εργαζόταν ως νοσοκόμα, και ο Marshal ήταν τρόφιμος. (νομίζω πως βλέπετε από τώρα για το που θα καταλήξει η ιστορία)

Τον Μάιο του 1972, οι δυο τους έγιναν στενοί φίλοι αρκετά γρήγορα. Ο Marshal πίστευε πως ήξερε την Bonnie από την προηγούμενή του ζωή, ενώ η Bonnie εκμυστηρεύτηκε στον Marshal πως εξωγήινοι της είχαν προφητεύσει την συνάντησή τους και πως ο ίδιος είχε ένα ιερό έργο να επιτελέσει.

Τον Ιούνιο του 1974 και παρέα με την Βίβλο της Εκκλησίας της Αγγλίας (King James Bible), και αφού πλέον ήταν πεπεισμένοι πως αυτοί θα εκπλήρωναν αρκετές τις προφητείες της Βίβλου, αλλά και εξωγήινοι τους έχουν δώσει μία νόηση ανωτέρου επιπέδου, ξεκίνησαν την βόλτα τους γύρω από την Αμερική.

Έβγαλαν το φυλλάδιο τους, που εν ολίγοις έγραφε πως ο Ιησούς Χριστός έχει μετενσαρκωθεί σε Τεξανό και πως αυτοί ήταν οι δύο μάρτυρες που περιέγραφε το βιβλίο της αποκαλύψεως, και γύριζαν τις εκκλησίες αλλά και άλλες συνάξεις θρησκευτικών ομάδων και προσπαθούσαν να μεταδώσουν την γνώση τους στους υπόλοιπους κοινούς θνητούς. Το δυνατό τους σημείο, ήταν πως πίστευαν πως θα πεθάνουν και θα επιστρέψουν στη ζωή, και σε κοινή θέα, ένα διαστημόπλοιο θα τους μετέφερνε εκτός του πλανήτη και στην επόμενη ζωή.

Ελπίζω να έχετε αντιληφθεί μέχρι τώρα για το τι γράφουμε, καθώς όπως αντιλαμβάνεστε αυτές οι διδαχές των Marshal και Bonnie ( γιατί να μην ήταν Bonnie and Clyde ) είναι σε άλλο επίπεδο. Όπως βέβαια είναι αντιληπτό πως δεν βρήκαν ακολούθους ή έστω και απήχηση στο κοινό που στόχευαν.

Στεναχωρημένοι λοιπόν, άλλαξαν τροπάριο αλλά και target audience και άρχισαν να αναζητούν με αγγελίες στις εφημερίδες άτομα τα οποία είχαν ενδιαφέρον για την εξωγήινη ζωή και ήθελαν να έρθουν σε επικοινωνία με αυτούς. Μέσα από τις συναντήσεις τους  κατέληξαν να έχουν μία ομάδα 80 ατόμων, “the crew” όπως ονομαζόταν το cult πριν να αλλάξει το όνομά του στο πιο catchy Heaven’s Gate, πούλησαν όλα τους τα γήινα υπάρχοντα και εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Τα media τότε των Ηνωμένων Πολιτειών, είχαν ασχοληθεί μαζί τους για πρώτη φορά, στις βραδινές ειδήσεις του CBS, με τον Cronkite να αναφέρει «μία ομάδα ατόμων έχει εξαφανιστεί. Δεν γνωρίζουμε εάν έχουν εξαφανιστεί για το ταξίδι τους, ή απλά κάποιος τους έχει πάρει.»  Στην πραγματικότητα, αυτό που ήθελαν να κάνουν οι Marshal και Bonnie, ήταν να αποφύγουν το ραντάρ των αρχών, αλλά και οποιουδήποτε άλλου δεν ανήκε στην ομάδα τους.

Τα χρόνια περνούσαν , και συνέχιζαν να προσηλυτίζουν κόσμο με τις διδαχές τους, αφού είχαν αλλάξει και καμιά δεκαριά φορές το όνομα της ομάδας τους, αλλά και το τι είναι και τι θέλουν να πετύχουν.  Μέλη της ομάδας τους δεν ήταν μονάχα οπαδοί ταινιών επιστημονικής φαντασίας, αλλά και διάσημοι όπως τον υποψήφιο Γερουσιαστή John  Craig, έναν ευυπόληπτο Ρεπουμπλικάνο. Άξιο αναφοράς είναι και το γεγονός πως ο Marshal και ακόμη 7 άτομα από το cult του, πήγαν ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ στο Μεξικό και ευνουχίστηκαν. Για να μην επηρεάζονται από τους γήινους πειρασμούς…

Με τον θάνατο όμως της Bonnie το 1985, το Heaven’s Gate εξελίχθηκε στην τελική του μορφή, και αργότερα με την βοήθεια του διαδικτύου συνέχισαν να μαζεύουν τους οπαδούς τους, στο Μοναστήρι τους, μία έπαυλη 840 τετραγωνικών μέτρων στο Ράντζο Σάντα Φε, καλώντας τους στο «Κλείσιμο των πυλών του Παραδείσου», την ημέρα που η επιστροφή του κομήτη Hale-Bopp είχε σημαδεύσει.

19 Μαρτίου του 1997, ο Marshal Applewhite βιντεογράφησε τον εαυτό του να μιλάει για την μεγάλη τους έξοδο, καθώς το διαστημόπλοιο που θα τους μετέφερνε μακριά θα περνούσε από τον πλανήτη μας, μαζί με τον κομήτη Hale-Bopp και για να επιβιβαστούν σ’ αυτό θα έπρεπε όλοι τους να αυτοκτονήσουν. Ή όπως το έθεσε, να ανέβουν στο επόμενο επίπεδο.

Για να ανέβεις στο επόμενο επίπεδο υπήρχαν τέσσερις τρόποι. Να σε πάρουν οι εξωγήινοι, να πεθάνεις από φυσικά αίτια, να σε δολοφονήσει η κυβέρνηση, ή το FBI (όπως έτσι πίστευε ο Marshal), ή να επιλέξεις μόνος σου να φύγεις από το κορμί σου.

Σημειώστε επίσης το γεγονός πως 50 άτομα της ομάδας ήταν ασφαλισμένοι για 1 εκατομμύριο δολάρια ο καθένας τους, στην περίπτωση που θα τους απήγαγαν, σκοτώσει ή τους άφηνε έγκυο οποιαδήποτε μορφή εξωγήινης ζωής.

 Και έτσι λοιπόν, στις 24,25 και 26 του Μαρτίου το 1997, 39 μέλη του cult μαζί με τον αρχηγό τους Marshal Applewhite φόρεσαν όλοι τους μαύρα ρούχα και μαυρόασπρα καινούργια Nike Decades, μαζί με περιβραχιόνια που έγραφαν Heaven’s Gate Away Team (ακόμη μία αναφορά σε Star Trek από τις πολλές που είχαν).  Αφού πήραν phenobarbital με σάλτσα μήλου και βότκα, τύλιξαν το κεφάλι τους με μία πλαστική σακούλα και ανέβηκαν στο επόμενο επίπεδο χωρισμένοι σε τρεις ομάδες.

Ανακαλύφθηκαν αρκετές μέρες αργότερα, και τα εναπομείναντα δύο άτομα του cult διατηρούν μέχρι σήμερα την ιστοσελίδα τους ζωντανή. Ίσως ακόμη να περιμένουν, 19 χρόνια μετά το διαστημόπλοιο να τους πάρει μακριά.

Υπάρχουν πολλές αναφορές στο Heaven’s gate σε τραγούδια, αλλά και anime όπως το Cowboy Bebop, αλλά και σε περιοδικά και εφημερίδες, μέχρι και σήμερα.

 

Σημείωση: Τα άρθρα μας έχουν καθαρά ψυχαγωγικό και ενημερωτικό χαρακτήρα και για κανένα απολύτως λόγο δεν πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά

Continue Reading

Social Media

The Latest

uncategorized2 days ago

Women undoubtedly perform violence nevertheless they are often n’t really excellent at it.

The introduction must do enough to indulge the audience to provide the appropriate time your essay requirements. The question the...

College Writing Tips3 days ago

The Impact of Video and video games in the Educational, Cultural and Social comprehension of kiddies

The Impact of Video and video games in the Educational, Cultural and Social comprehension of kiddies Nowadays the development of...

LIFESTYLE6 days ago

3 σημάδια που φανερώνουν ότι ζεις στον αυτόματο πιλότο

«Ζωή είναι 10% τι σου συμβαίνει και 90% πως αντιδράς σε αυτό» – Charles R. Swindoll, συγγραφέας του βιβλίου Rise...

uncategorized7 days ago

Reap the benefits of it when you’re getting ready for an interview.

Unlike additional greater rates of instruction, documents for elementary school don’t have incredibly considerable specifications. Obviously, they perform a big...

LIFESTYLE7 days ago

2 τρόποι διαχείρισης της γλώσσας του σώματος από έναν πρωταθλητή του είδους

«Η γλώσσα του σώματος και ο τόνος φωνής είναι τα δύο πιο ισχυρά εργαλεία» – Christopher Voss, πρώην ανακριτής ομήρων...

LIFESTYLE1 week ago

Πως η συνήθεια του να στρώνεις το κρεβάτι σου μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου

Οι πρώτες σου ενέργειες κάθε πρωί αφού σηκωθείς από το κρεβάτι, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που θα κυλήσει...

LIFESTYLE2 weeks ago

Πως να διατηρήσεις την ροή ενέργειας στον εγκέφαλό σου

«Όταν ενθουσιάζεσαι με αυτό που κάνεις, νιώθεις τη θετική ενέργεια» – Paulo Coelho, Βραζιλιάνος συγγραφές με 29.5 εκατομμύρια ακόλουθους στο...

LIFESTYLE2 weeks ago

Γιατί οφείλεις να αποδεχθείς τη λέξη «αποτυχία»

«Η επιτυχία ποτέ δεν είναι οριστική και η αποτυχία ποτέ δεν είναι καταστροφική» – John Wooden, προπονητής καλαθόσφαιρας με 10...

ΤOP ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

X